29 september 2016
[te] licht


'Mag het licht uit'


Want zo zijn sommige dagen. Dat de zon het nog wel doet en dat je eigenlijk denkt dat een dekbed over je hoofd je daar tegen beschermt, want dat doet het.
En dat is dan vroeg.

Zo een dag was vandaag. Met afspraken die te vroeg waren.
Veel te vroeg.
Of eigenlijk veel te laat, het moment dat het moment op de dag en het moment in de tijd ruzie maken. Met mij, want ik word op zo een moment kwaad.

En ik word niet zo vaak kwaad, misschien zelfs wel veel te weinig en op een moment als dit kan ik daar zelfs woest over worden.
Moet je je druk maken over het verleden? Nee. Natuurlijk niet.
Het verleden was gisteren. Domme lulletjes blijven domme lulletjes en de wijfjes die daar opspringen wisten nooit beter.
Zo stond ik vanochtend op, de toon was na wat nachtmerries gezet, zalk maar zegge.

Kan ik overal over schrijven, dacht ik vervolgens.
Er wordt op gewacht, al werkt mijn auto-immuunsysteem weer anders. De tijd van u-vraagt-wij-draaien vraagt soms een eer en niet meer dan dat.
Met een beetje goeie wil denk ik dan 'Get A Life', maar dat is nog wel een opgave als je feitelijk met lege handen staat en dat dan weer niet weet.


Nee: 'De antwoorden die zijn er niet.'

Dat heeft iets treurigs.
Zo moest het zijn.

Triest.

Peet - 1:24 -

21 september 2016
sylvana


'Vermaak je je nog een beetje', vroeg hij hoopvol.
Waarschijnlijk hoopte hij dat ik me kapot-verveelde.

Ik verveel me zelden kapot.
'Jazeker, de voetbalelftalwas hangt aan de lijn, twaalf katten om me heen, een hond, een konijn: whats up?'
Nou, meestal is er dan niet zoveel 'up'', als het wel- denkenden betreft.
Minder gezond verstand denkt: dat lullen we wel aan de kant en je kan zeggen dat dat 'gelul' is maar dat geldt dan weer minder voor mij.
Ik onthoud.

Ik onthoud meningen en onthoud me ervan, laat ik het zo maar samenvatten.
Het open-riool dat “Nu.Jij" heette is gesloten,
dat lijkt me terecht.
Wat is de meerwaarde van des ochtends bij je eerste kop koffie melden dat Gordon een loser is?
Ik vond het wel vermakelijk - dat wel, maar gloeiendekanaries: al die meningen. Langs de zijlijn. [Help! Ze!]
Let wel: mensen die ik ken of heb leren kennen vind ik in het algemeen aardig. Kan je het nog zo oneens zijn namelijk.
En toch zie je al die berichten, of je ze nou leest of niet. Zo lezen mensen ook mijn berichten.
Zo leest men ook mijn berichten.
Menschen: voer voor psychologen ben ik.
Nou geloof ik dat zelf ook wel, ik ben best onderhoudend zonder hulpbehoevend te zijn, maar soit.

Ik was bij een opening van een expositie De opening werd verricht door iemand die ik in koppen voorbij had zien snellen.
Zo iemand waarvan je op grond daarvan denkt: 'hoe verzin je het'.
En wat deed ze dat goed en leuk.
Zo iemand die je vervolgens ontmoet en denkt 'wat was er ook weer met jouw statements en politiek verhaal'.

Ik vond het een bewijs van dat iemand gewoon leuk kan zijn.

Zonder vooringenomenheid.
Zonder kop koffie, des ochtends,

zonder meer.

Peet - 0:49 -

11 september 2016
...


birdies.jpg

Peet - 20:30 -

17 augustus 2016
goud


Het lijkt zo simpel en toch is het dat niet.
Liefde lijkt simpel, zorg lijkt simpel.

Soms lees ik wel eens terug wat ik schreef en begrijp het dan pas.
Oh dear, als ik sommige reacties op wat ik schrijf teruglees dan ben ik negatief, terminaal en psychiatrisch patiënt.
Maar goed ik vind het prima om vergaderstuk te zijn.
Hou eens op zeg.
Soms is negatief zijn realistisch; ik heb wel eens een gesprek gehad met iemand die er verstand van had en die bevestigde wat ik benoemde. En terminaal ben ik nooit geweest. (of iemand moet ergens kunnen terugvinden dat ik leukemie heb. Oké, is al 5 jaar zo maar goed, ik heb het nooit laten onderzoeken.)

De beste keus is geweest me vervolgens in te zetten voor zwerfhonden.
Niet omdat ik nou zoveel meer met honden dan met katten had maar zo ging het.
Inmiddels snap ik zoveel meer van honden.
Dat zie ik als winst. We lopen wat af en los van dat zij dat nodig hebben kon het voor mij ook weinig kwaad. Dat is winst.

Tijdwinst.
Waar zit dat in?
Ik zie ook rare dingen op het internet. Honden waar nare dingen mee gebeuren, koeien waarmee gezoend wordt, mensen die hun hele goed het grote www opslingeren.
Spanning? Sensatie?
En dan was ik de gek.
Op zich hoopgevend voor de mensheid.
Al hoef ik niet met iedereen verkering, soms is het 'een beetje koud in mijn hart'.

We leven in de tijd van Olympische Spelen.
Ik mis van alles.

Hebben we goud in handen?

Peet - 0:52 -

11 augustus 2016
fliefd


En ineens denk je 'ik ben verliefd'.
Inmiddels in een stadium dat ik dat meteen kapot relativeer natuurlijk, maar toch.
Ik wist nog van die vergelijking met een tweedehands auto: helemaal geweldig maar dat lampje dat het niet doet gaat het nooit meer doen. Dat is een summiere samenvatting van wat je je op de hals haalt.

Vooruit. Ik was wel vaker verliefd. Gelukkig wel zeg, want niets is zo leuk als dat, een dag of twee.
En daarna beklijft het.
De laatste kreeg plaats, zonder gedoe, met liefde die altijd zal blijven. Dat wel.
Daar was ik trots op.
Van mij heb je geen last, ik draag de mijne en zo zou het vaker moeten gaan.

Nou. En toen kwam het.
Ik was volledig onvoorbereid, ik draaide me om en ik keek.
En ik bleef kijken.
Ergens daar moet het gebeurd zijn, weet het ook niet precies al wist ik waarschijnlijk iets meer op dat moment.
En ik dacht: Jij Bent Leuk!
Jij bent, jij bent, jij bent... enfin, dat wist ik ook niet precies, maar mensen, er moeten bliksemschichten en andere lichtsignalen en hartjes te zien zijn geweest; boven mijn hoofd.
'Jij bent woest aantrekkelijk, meneer'. Dát.
Vervolgens bleef ik kijken en liep heel hard weg. Wat later op de dag volgde een tweede ontmoeting, in het voorbijgaan en had ik hem per ongeluk moeten laten struikelen.
Was hij gevallen, had ik me over hem heen gebogen, had ik hem op zijn voorhoofd gezoend en leefden we nog lang en gelukkig. Zo ging het niet en bovendien: ik was al een uur te laat voor een afspraak die toch nog goed kwam dus dacht ik: niet meer aan denken.
Toch bleef ik dat doen.
Vind ik ook nog dat de ander, die vervolgens informeert of je nog in de stad was, dat best mag weten.

'Wat een leukerd', zei de één.
'Dat snap ik', zei een ander.
'Jij verdient beter' sprak nummer drie.

Dat laatste snapte ik ook wel maar gezien de omstandigheden was ik het daar niet zomaar 1,2,3 mee eens. Dit was namelijk het beste, de beste dat&die me sinds heel lang overkwam.
Dat was voor ik weer onder de steen kroop die me zou behoeden voor alles dat me nou net even niet zou moeten bezig houden. Ervaringen uit het verleden, soit, soap-waardig.
Dus vroeg ik me vandaag in alle oprechtheid af of ik hem een plaats kan geven.
Dat lukte.
Vervolgens bedacht ik wat er zou gebeuren als ik hem tegen kom.

En ik wist dat ik dan maar één ding wil.
Zoenen.

Nou.
Lekker verhaal en geef het maar toe.


(Dan ben je dus verliefd.)

Peet - 0:23 -

3 juli 2016
50

Je kan wat bij elkaar bedenken in het leven.
Ineens werd ik wakker en dacht 'het is over'.
En dan is het ook zo. Op zich is bijzonder wat zich van de ene dag op de andere ergens in een nacht kan voltrekken.
Het werd weer een soort oudejaarsavond.
Heb je het gevoel dat je een statement moet maken.
De laatste week van 1999 dacht ik dat ook, liet ik mijn navel piercen. Hoe statement wil je het hebben.

Ik dacht, ik mail haar.
En vervolgens dacht ik: ik bel haar.

HS-50-LB was haar nummerbord in die tijd, en werd vertaald in
'Ho Sanna, met 50 zult U Laat Bloeien.'
Ik moest er dit weekend aan denken, ze was mijn eerste schoonmoeder toen ik 13 was.
Jawel.

Je kan wel denken dat het niets was maar dat was niet.
En we spraken en we wisten en we besloten af te spreken.
Dat is mooi.

Vijftig jaar. Ik.
Ben blij dat ik er nog ben. Dat ik er weer ben.
En zij is er ook nog.

Het leven is te leuk!
En zoveel meer.

Peet - 22:43 -

26 juni 2016
belazerd


'Ik zou je nooit bedonderen', zei hij.
Ik moest er deze week vaak aan denken.

Toen hij het zei vond ik dat vrij logisch, terwijl het niet eens Im Frage was.
Waarom zou je iemand – en mij in dit geval, bedonderen.
Okee: ik voelde me wel eens belazerd maar liefst als dat aan mezelf lag. Slecht geslapen, verkeerde been uit bed, dat soort.
Als je bedonderd wordt kun je dat eigenlijk maar beter niet weten want dan moet je daar weer iets van vinden. En daar ben ik op zich wel goed in, maar het kost zoveel tijd en energie.
In kritiek op mezelf was ik vaak de eerste,
ook vermoeiend maar dat went. Ben ik aan gewend.
Belazerd worden went nooit.

Sommige zaken wennen niet.
Mensen die van niets weten en onder een steen kruipen, vooruit.
Mensen die elke klaagmuur en zeurdeur aangrijpen?
Kurristus te paard, daar kan een mens het druk mee krijgen. Bij elke vorm van hulpverlening die je ongevraagd in de schoot wordt geworpen moet je in een soort van verdediging.
Prima, kost wat van je tijd.
Zielig is het ook, moet je alleen even uitleggen.
'Sommige hulpverleners hebben een diploma gratis gekregen, bij een pakje boter'.
Zo verzuchtte ik.
'Komt goed' werd me verzekerd. De idioterie.

Alles komt goed.
Begrijpen = 2

Peet - 22:39 -